De kracht en de kwetsbaarheid van de context bepalen mee het verhaal van cliënten. Kinderen en jongeren met hulpvragen leven doorgaans in een gezin en gaan naar school. Het is belangrijk om ook te luisteren naar hen en hun leerkrachten. Ouders vertellen hoe zwaar het is om zelf permanent zorgcoördinator te moeten zijn. Het Magentaproject herinnert ons eraan dat elke keuze rond een kind met extra zorgnoden altijd een gezinskeuze is: alles haakt in elkaar.
Verandering begint zelden bij één individu, maar in de kleine verschuivingen in de leefwereld rondom hem of haar. Een ouder die zich gezien voelt, een broer die ineens taal krijgt voor zijn loyaliteitsconflict, een team dat leert luisteren voorbij het storende gedrag: telkens gaat het om een (soms minieme) verschuiving van de context; de cliënt krijgt ruimte om zelf in beweging te komen.
Misschien is dat een van de grootste opdrachten van een orthopedagoog: gesprekken ontwerpen waarin iederéén mag verschijnen. Samen werken aan perspectief waar vastlopen de norm was geworden.
Radicaal de keuze maken om de leefwereld van cliënten een stukje draaglijker én krachtiger te maken.