Gesprek met drie orthopedagogen op pensioen
In (orthopedagogische) praktijk, onderzoek en opleiding zijn de laatste jaren grote kopstukken weggegaan, door loopbaankeuzes, pensionering en jammer genoeg ook overlijden. De orthopedagogen in ‘het werkveld’ die nu pensioneerden, zijn dé orthopedagogen van toen de opleiding nog zeer jong was. Dat maakt ons bewust van hoeveel kennis en ervaring er mogelijk verdwijnt. Academici schrijven. Orthopedagogen in de praktijk proberen voortdurend hun werk te borgen.
Die vaststelling – dat ‘goud’ dat stilaan verdwijnt – intrigeerde ons en daarom stelden we aan drie gepensioneerde collega’s de vraag naar de wijsheid die ze opbouwden in hun stiel. We wilden weten hoe ze ontdekten wat ertoe doet. We gingen met hen in gesprek en dat resulteerde in een boeiende ontmoeting.
Anne De Grève, Philip Vanmaekelbergh en Eddy Weyts kenden elkaar nog niet. Ze delen een grote bescheidenheid (lees: aarzeling om deel te nemen aan dit interview), maar hebben ons voeding met gouden randjes gegeven. We laten jullie graag meegenieten.